Hallo bezoeker!
Internet Explorer ondersteunt het bestandstype van de foto's niet. Deze pagina's zijn alleen goed te bekijken met de modernste browsers.
Een van de vele baaien van Casa do Sardinha
Uitzicht vanaf Porto Florestal do Fanal
De haven van Seixal
De haven van Seixal
Het eiland Madeira ligt in de Atlantische Oceaan op een afstand van 700 kilometer westelijk van Afrika en 1000 kilometer ten zuidwesten van de Portugese kust. Samen met Porto Santo en de zuidelijker gelegen Ilhas Desertas en de Ilhas Selvagens vormt het de archipel en autonome regio Madeira van Portugal. De Azoren hebben binnen Portugal dezelfde status. De grootste stad op Madeira en tevens de hoofdstad van de autonome regio is Funchal.
Madeira is een eiland met steile dalen, de rivieren hebben een groot gradiënt en lopen in een bijna rechte lijn naar zee en de kusten van het eiland zijn steil en rotsachtig. Op enige afstand van de kust is de zee al 1500m diep. De noordkant van het eiland bevat meer kliffen en is steiler dan de zuidkant, dit kan komen doordat de noordkant ouder is en daarom al meer geërodeerd. Dit is allemaal een kenmerk van een geologische jong eiland ontstaan door vulkanisme en gevormd door erosie.
Op Madeira zijn we in vier hotels geweest en doordat we een auto hadden hebben we een groot deel van het eiland bekeken. Tegenwoordig loopt een groot deel van de weg door tunnels, in het verleden liep de weg langs de zeer steile hoge kliffen. De oude weg is smal en wordt niet meer onderhouden nadat het deel is overbrugd door een tunnel. De klif weg kan nog wel bereden worden al waren er stukken afgesloten met rotsblokken.
Oude weg langs de kliffen
Wij probeerden zoveel als mogelijk de oude klif weg te rijden en alleen waar het niet meer kan of mag maakten we gebruik van de tunnel. De klif weg rijden is leuk maar niet geheel zonder risico. De klif boven de weg bevat veel los gesteente en er zijn watervallen die op de weg komen. In deze week hebben we diverse levada’s gelopen, zijn naar de top gereden en hebben diverse van de vissersplaatsjes bezocht. Voor ons in het overduidelijk een schitterend bloemen en wandel eiland.
Deze eerste dag moesten we vroeg opstaan omdat het vliegtuig naar Madeira om half zeven vanaf Schiphol vertrekt. Hans was op de dag van vertrek jarig en hij werd netjes bij de douane gefeliciteerd met zijn verjaardag. Alles is heel vlot gegaan en om half tien lokale tijd stapte we uit het vliegtuig. De auto stond klaar bij het vliegveld en nog voor twaalf uur waren we in het hotel.
In het hotel is er een kopie gemaakt van onze paspoorten, bij het overhandigen keek men eerst heel verbaasd naar Hans zijn paspoort en dan was er wat gesmoes in het Portugees voordat we onze paspoorten terugkregen.
De hotelkamer was ruim van opzet en na een kop koffie op de kamer zijn we weggereden naar de lokale supermarkt. Daar hebben we wat etenswaren gekocht, een kleine lunch genomen alvorens we vertrokken naar Ponta de São Lourenço voor een wandeling naar Casa do Sardinho.
Na terugkomst in het hotel was het inmiddels tijd voor het avondeten en daar wachtte ons een verrassing, onze tafel was versierd en we kregen een speciaal nagerecht van het huis.
Op deze dag zijn we vroeg opgestaan, we willen naar de Pico de Areiro, met zijn bijna 1800m, is dit het hoogste punt van het eiland. Onderweg naar de top is het bewolkt maar als we nog zo een 100 meter beneden de top zijn komen we boven de wolken uit en is het stralend zonnig.
Boven hebben we een wandeling gemaakt en drinken een kop koffie in het restaurant aan de top.
Een deel van de wandelroute naar Pico da Adaga is afgesloten omdat het pad beschadigd is en daarmee onveilig. Toch is het genieten van het uitzicht en de pracht van de kleuren van het gesteente.
Na de koffie zijn we teruggereden en hebben de weg naar Ribeiro Frio genomen en hebben daar een eind langs de levada’s gelopen. Na terugkomst hebben we in het lokale restaurant gegeten en zijn daar naar het Balcões Viewpoint gelopen. We zijn daar alleen met de Madeira vinken.
Nadat we terug zijn kijken we nog even bij de forellenkwekerij voordat we terug zijn gereden naar ons hotel in Santo da Serra.
Vandaag gaan we naar een ander hotel, gelegen in São Vicente. Onderweg zijn we een aantal keren gestopt en rijden via Santana naar Parque Florestal das Queimadas. Bij dit park hebben we de auto geparkeerd met alle bagage erin. Hopelijk gaat dit goed.
In Queimadas hebben we de lange Levada wandeling naar Caldeiro Verde gemaakt. Dit is een zeer mooie wandeling langs meerdere watervallen en door meerdere tunnels. Onderweg breekt de zon door en is het heerlijk weer.
Om drie uur zijn we terug bij de ongeschonden auto en zijn verder gereden naar São Vicente. Onderweg zijn we nog verschillende keren gestopt en komen om vijf uur aan in ons tweede hotel.
In ons tweede hotel zijn we na het ontbijt gaan rijden naar de Eucumeada pas. Vanaf deze pas kan je de Atlantisch Oceaan aan de noord- en aan de zuidzijde van het eiland zien liggen. Vanaf de pas zijn we de Leveda do Norte voor een deel gaan lopen.
Na terugkomst van de wandeling zijn we de weg over de hoogvlakte gaan volgen richting Rabacal.
Bij de parkeerplaats van Miradoudo do Rabacal parkeren we en hebben de weg naar Cascata do Risco en naar 25 Fontes Falls gevolgd. Cascata do Risco is een bijna honderd meter hoge waterval en de naam van 25 Fontes Falls is wel duidelijk.
Op de terugweg hebben we de shuttlebus vanaf het Rabacal cafe naar de parkeerplaats genomen. Terug bij de auto zijn we naar de Jungle Rain gegaan om, wat te drinken en te eten om dan vervolgens af te dalen naar Ribeira da Janela. Vanaf hier hebben we tunnel genomen naar São Vicente, terug naar het hotel.
Dan rijden we door naar de kust en slaan af richting Porto Moniz.
Het verblijf in ons tweede hotel op Madeira zit er weer op en na het ontbijt pakken we onze spullen in en rijden naar het centrum voor Vulkanisme in São Vicente voor een bezoek aan de Grutas de São Vicente, lava tubes van Madeira. Hier zijn we met een groep door de lavatubes gegaan en maken nog een reis naar het ontstaan van Madeira.
We volgen zoveel als mogelijk de oude weg. De weg wordt alleen nog onderhouden waar ze niet is vervangen door een tunnel. In Seixal hebben we wat gegeten en door het oude vissersdorp gelopen.
Na deze stop zijn we verder gereden naar Porto Moniz, daarbij weer zoveel als waar mogelijk de oude weg volgend. Het is zeer begrijpelijk dat langs de noordkust de weg is vervangen door een tunnel. De klif is zeer steil en de weg smal en er zijn diverse watervallen aanwezig.
In Porto Moniz hebben we een tijd rondgewandeld langs de diverse natuurlijke zeewaterpoelen. Vanuit de stad zijn we via diverse haarspeldbochten naar boven reden naar het plateau. Voor een groot deel rijden we door de wolken en de top van de wolken zit veel hoger dan de vorige dag.
Aan de zuidkant zijn we afgedaald naar Calheta en vandaar naar Villa Allo Boutique in Canhas. Dit is ons derde hotel in deze week op Madeira.
Vanuit ons derde hotel zijn we vanuit Ponta do Sol langs de kustweg en een deel langs de oude weg naar Jardim do Mar gereden. In dit vissersdorp hebben langs de boulevard gelopen voordat we verder zijn gegaan naar Paul do Mar. Het lijkt er sterk op dat dit vissersdorp op erosiepuin of een lavabed is gebouwd aan de voet van kliffen. In Paul do Mar hebben we weer enige tijd rondgelopen.
Vanuit Paul do Mar is er naar het westen verder geen weg langs de kust. Je kan er alleen uit via een serie van haarspeldbochten naar boven naar Faja da Ovelha. In dit dorp hebben we gegeten bij een visrestaurant.
Na de lunch zijn we verder naar het westen gereden naar Miradouro Farol da Ponto do Pargo. Dit is de meest zuidwestelijk punt van Madeira en er staat daar een vuurtoren. Vanuit de Miradouro zijn we naar het noordoosten gegaan en dan terug naar Ponta do Sol naar ons hotel. Boven op het plateau was het mistig en we zijn niet meer wezen wandelen.
Onze week naar Madeira loopt alweer op zijn einde, deze dag zijn we vertrokken naar onze vierde en laatste hotel. Deze bevindt zich in Funchal, de hoofdstad van Madeira. Vanuit Cannas zijn we via Ponta do Solk en over de kustweg naar Praia de Ribeira Brava gereden. We hebben in her dorp wat rondgelopen alvorens naar Miradouro de São Sebastião te rijden. Vanaf dit uitzichtpunt op een klif heb je een heel mooi zicht op de gehele zuidkust van het eiland.
Nadat we hier genoten hebben van het uitzicht zijn we doorgereden naar Cabo Girao. Deze klif is met zijn 589 meter een van de hoogste kliffen van Europa die ook nog eens goed bereikbaar is. Aan de voet van de klif verbouwt men gewassen. Na dit bezoek zijn we gelijk doorgereden naar ons hotel in Funchal. We hebben een kamer met een mooi balkon dat uitzicht geeft op zee.
Na wat gedronken te hebben zijn we naar het centrum en de haven van Funchal gelopen. Bij de jachthaven hebben we genoten van het uitzicht voordat we teruglopen naar ons hotel.
Aan alle plezier komt eens een einde, ook aan deze vakantie van een week op Madeira. Na het ontbijt hebben we de bagage in de auto geplaatst en vertrokken naar de luchthaven. Deze is niet ver van ons hotel, maar 25 kilometer.
We moeten wel zorgen dat we erop tijd zijn omdat de auto nog moet worden ingeleverd. Er zit een lichte beschadiging op ontstaan op de parkeerplaats van het hotel in Funchal. Op de luchthave krijgen we de vraag of er beschadigingen aan de auto zijn en met een staalhard gezicht zeggen we: ‘Nee’. Er vindt geen controle plaats. Het vliegtuig is op tijd vertrokken en de terugvlucht is rustig verlopen
Twee oude Volvo's langs de Levada dos Tornos
Kliffen van Ponta de São Lourenço
Sé Cathedral de Funchal
Woeste zee bij Promenada da Praia Formosa
Groente en fruitmarkt van Funchal
Het eiland Madeira ligt in de Atlantische Oceaan op een afstand van 700 kilometer westelijk van Afrika en 1000 kilometer ten zuidwesten van de Portugese kust. Samen met Porto Santo en de zuidelijker gelegen Ilhas Desertas en de Ilhas Selvagens vormt het de archipel en autonome regio Madeira van Portugal.
De Azoren hebben binnen Portugal dezelfde status. De grootste stad op Madeira en tevens de hoofdstad van de autonome regio is Funchal.
Madeira is een eiland met steile dalen, de rivieren hebben een groot gradiënt en lopen in een bijna rechte lijn naar zee en de kusten van het eiland zijn steil en rotsachtig. Op enige afstand van de kust is de zee al 1500m diep. De noordkant van het eiland bevat meer kliffen en is steiler dan de zuidkant, dit kan komen doordat de noordkant ouder is en daarom al meer geërodeerd. Dit is allemaal een kenmerk van een geologische jong eiland ontstaan door vulkanisme en gevormd door erosie.
Na ons bezoek aan het eiland in 2011 hebben we vaak gesproken over de schoonheid van het eiland en dat we een keer terug wilden gaan. In 2023 zagen we een advertentie voor een groep wandelvakantie van een week, verblijf is in een luxueus Eco hotel in de heuvels achter Funchal. Het hotel heeft een eigen groentetuin en werd gebruikt in de maaltijden
Eco hotel Madeira
In de 12 jaar sinds ons eerste bezoek zijn er veel meer tunnels bijgekomen op Madeira, dat is ook wel nodig op een eiland dat bijna geen vlakke delen kent voor de wegen.
In 2011 waren we in het voorjaar en het eiland deed zijn naam eer aan. Nu zijn we er in het najaar geweest en er waren heel weinig bloemen. Het weer was ook veel minder, er hebben dagen met veel regen gehad maar gelukkig ook dagen dat de zon scheen.
Het was een vroege dag voor ons, we zijn om half drie opgestaan en zijn naar de luchthave gebracht. Het vliegtuig naar Madeira had half zeven als vertrektijd en dan is het aan te raden om ook binnen Schengen ruim op tijd op de luchthaven te zijn.
We zijn mooi op tijd van Schiphol vertrokken en zijn om half tien geland op Madeira. Het eiland is zo heuvelachtig en vol met kliffen dat men veel moeite heeft moeten doen om een veilige luchthaven te bouwen.
Na aankomst op Madeira zijn we opgevangen en met een bus naar Quinta da Serra, ons hotel gebracht. De rest van de dag was er geen vast programma behalve dat we als groep aan het einde van de dag naar een lokale bar zijn gelopen om Poncha, een lokale likeur te drinken.
Onder het eten zijn we verwelkomd door het optreden van een dansgroep van Madeira.
De vorige avond is het zacht gaan regenen en dat ging de hele nacht zo door. Na het ontbijt zijn we met een bus naar de Levada dos Tornos. Deze Levada hebben we in de motregen gevolgd richting het Jasmin Tea House.
Bij dit restaurant was een lunch geregeld waarbij we eerder op de morgen hebben doorgegeven wat we wilde eten. In het Tea House scheen de zon. Na de lunch zijn we verder gelopen en bij een kruising met de doorgaande weg wachtte de bus op ons en zijn we gebracht naar de Jardim Tropical Monte Palace.
Monte Palace is een grote zeven hectare tuin met duizenden verschillende planten uit de gehele wereld, inclusief de flora van Madeira. Tijdens de wandeling door de tuin liet de zool los van de rechterwandelschoen van Hans. Met een aantal eleatieken is gezorgd dat hij toch veilig door de tuin kon lopen.
Op dag drie zijn we opgehaald met de bus en via een detour door Funchal naar Ribeiro Frio gebracht. Hier is een forellenkwekerij, een toeristenshop en de toegang naar Balcões.
De weg naar Balcões gaat langs een Levada dan omhoog lang een pad en je steekt vervolgens door de bergwand heen naar het achterliggende dal. Bij de Balcões zijn heel veel Madeira vinken te bewonderen.
Vanaf de Balcões zijn we naar de Miradouro do Guindaste gegaan. Dit is een kaap in zee waarvan af je bijna de gehele noordkust van Madeira kan zien. Vanuit dit punt zijn we naar Santana gebracht. Dit plaatsje is bekend om zijn historische Madeira huizen. Deze hebben V-vormige rieten daken dir doorlopen tot op de grond.
In Santana hebben we gelunched om dan nog vervolgens een wandeling langs een Levada te maken. Hierna zijn we via Funchal en onder de landingsbaan van het vliegveld door teruggereden naar het hotel.
Deze dag staat in het teken van wandelen langs verschillende bezienswaardigheden in Funchal maar ook een dag van veel wind en regen. We zijn afgezet bij het beeld van Sissi, dat staat op de plaats van Quinta Vigia waar Sissi, Keizerin Elizabeth van Oostenrijk een half jaar heeft gewoond. Vanaf het standbeeld zijn we door Parque Santa Catarine naar het beeld van Columbus gelopen.
Vandaar via de Av Arriaga naar Jardim Municipal do Funchal en verder door naar Sé Cathedral de Funchal. Hier zijn we binnen geweest. Na dit bezoek zijn we doorgelopen naar de Mercado dor Lavradores. Binnen hebben we enige tijd doorgebracht alvorens naar de Igreja de São João Evengelist Do Colégia Do Funchal te zijn gelopen. Om de regen te ontlopen hebben we de binnenkant van de kerk bezichtigd, allemaal pracht en praal. Na al deze bezichtigingen zijn we wezen eten in Restaurant O Regional.
Na de lunch zijn we via de Túnel das Poças do Gomes en de Promenada da Praia Formosa naar de haven van Câmara de Lobos gelopen. Op de Promenada zijn we blootgesteld aan de storm en regen die deze dag Madeira trof. In Câmara zijn we weer opgepikt en teruggebracht naar ons hotel.
Het plan was dat we deze dag weer naar de top wilde gaan om daar te wandelen, andere mensen in de groep wilde met de replica van het schip van Columbus de Santa Maria een tocht gaan maken. Beide uitstapjes zijn afgelast en alle Levada’s zijn gesloten, allemaal door het slechte weer.
We zijn met zijn allen gaan eten in de Grelhados do Pinheiro en zijn daarna en stukje gaan lopen langs de Levada do Norte Ribeira Brava. De wandeling was schitterend.
Het restaurant viel zwaar regen terwijl men ook goede ervaringen heeft met dit restaurant. Het lijkt erop dat men de drukte van de dag niet aankon. Het was zondag en normaal gaan de bewoners van Madeira eten bij restaurants in de bergen. Alleen was daar alles dicht door het slechte weer.
Het weer is veel beter geworden, veel minder wind en geen regen. We zijn met de bus gebracht naar Cabo Girão, met zijn 582m één van de hoogste kliffen van Europa en de wereld. In 2011 zijn we hier ook geweest alleen was er toen geen glazen uitzichtpunt.
Na dit hoogtepunt hebben we kust verder gevolgd tot Ponta del Sol waar we naar boven tot op 1414m zijn gereden. Dit deel van het plateau van Madeira is relatief vlak. Bij Miradouro do Rabaçal zijn we afgezet. Het is hier fris en bewolkt.
Vanaf dit punt hebben we pad naar Cascata da Estrado en door naar de Levada do Risco. Hier zit een café waar we koffie hebben gedronken en dan naar de Cascata do Risco. Dit is de hoogste waterval van Madeira. Bij de waterval zijn uitgebreid verwelkom door de Madeira Vink.
Na een half uur zijn we vertrokken en dalen af naar een lagergelegen Levada en volgen de borden naar Tunel do Cavalo ou Furaco Nova. Dit is een bijna 1 km lange tunnel onder een bergrug door waar de weg overgaat. Aan de andere kant van de tunnel staat de bus op ons te wachten om ons bovenlangs naar Porto Moniz te brengen. We weg ernaar toe gaat door een deel dat eerder in 2023 is afgebrand. Een pyromaan heeft grote delen van Madeira in de brand gestoken.
Volgens het plan zouden we in Porto Moniz gaan zwemmen in een natuurbad. Jammer genoeg is de zee te ruw waardoor het natuurbad is afgesloten. In Porto Moniz hebbem we gegeten. Na het eten zijn we via Seixal en São Vicente naar Miradouro Da Encumeada gereden. Vanuit dit uitzichtpunt is het mogelijk om bij helder weer de zee aan beide kanten van Madeira te zien liggen. Wij hebben de Atlanthet gezien.
Vanaf deze Miradouro zijn we teruggebracht naar het hotel.
Op de laatste wandel dag zijn we naar Ponta de São Lourenço gebracht. Dit is een schiereiland aan de meest oostelijke kant van het eiland. Het gebied is zeer favoriet bij toeristen voor de wandeling en uitzichten. Wij hebben gelopen tot aan het Sea Spot Café. De weg er naar toe is waar nodig beveiligd met kettingen, toch zijn sommige stukken moeilijk te lopen omdat het pad daar smal is en in gebruik voor beide richtingen.
Hier hebben wij de lunch gebruikt terwijl een andere deel van de groep is doorgelopen naar de top. De weg naar boven is op plaatsen zeer steil en glibberig. Er zijn weinig mogelijkheden om je bij het afdalen aan vast te houden. Voor sommige mensen in de groep was de wandeling naar het Sea Spot Café al te zwaar.
Na de lunch zijn we bovenlangs teruggelopen en we zijn uiteindelijk blij weer terug te zijn bij het beginpunt waar de bus staat te wachten. Vanaf dit punt zijn we met de bus naar de Baia Beach Club haven van Machico gebracht om eventueel te zonnen op het enige zandstrand van Madeira. Dit strand wordt elk jaar opnieuw opgebouwd met zand uit de Sahara.
Madeira kent een zeer mild klimaat (temperatuur ligt vrijwel altijd tussen de 16 en 22°C.) en is door de natuur, de vele bossen en bergen populair bij wandelaars en natuurgenieters. Omdat de kust voornamelijk uit steile rotswanden bestaat en zandstrand vrijwel niet aanwezig is, kent Madeira geen massatoerisme. De hoogste berg is de Pico Ruivo (1862 m).
De bekendste specialiteit van Madeira is de versterkte wijn die ernaar genoemd is. Behalve door deze Madeira-wijn is het eiland ook bekend om de espada; een lange zwarte vis die op veel verschillende manieren bereid wordt.
De vele exotische bloemen die er in het wild groeien kenmerken het eiland zodanig dat Madeira ook wel het bloemeneiland wordt genoemd. Naast de Canarische Eilanden is Madeira de enige plek op de wereld waar de kanarie in het wild voorkomt. Daarnaast komt er op Madeira de Laurisilva veelvuldig voor, hetgeen ook op de UNESCO werelderfgoedlijst staat.
Madeira wijn
Madeira kenmerkt zich door zijn unieke netwerk van levada's: smalle irrigatiekanalen die over het hele eiland door de bergen zijn aangelegd. Vanwege de steile noordkust, is de kolonisatie van het eiland begonnen aan de minder steile zuidkust, waar ook de hoofdstad Funchal ligt. Het water vanuit de bergen in het noorden, werd via de levada's naar het relatief droge zuiden gebracht. Langs deze levada's is altijd een voetpad aangelegd, om onderhoudswerkzaamheden te vergemakkelijken. Op sommige plaatsen zijn deze paadjes slechts 20 centimeter breed en lopen ze vlak langs een steile afgrond. Op andere plaatsen zijn ze bijna 2 meter breed. De paden zijn goed te belopen en beveiligd met een hekwerk. Niet alle levada's zijn toegankelijk. Wij hebben er diverse gezien welke niet meer toegankelijk zijn. De eerste levada's zijn in de zestiende eeuw gebouwd en waren bestemd voor de irrigatie van de druiventeelt en de landbouw.
De zeer vruchtbare vulkanische bodem heeft gezorgd dat bloemen, bananen-, mango's, appels en avocado's zeer goed groeien op het eiland. Bananen en talrijke bloemen zoals orchideën zijn naast de wijn een belangrijk export product. Wie ooit een zongerijpte banaan of een andere zongerijpte vrucht heeft gegeten weet dat de producten op de West-Europese markt maar zwakke aftreksels zijn van de producten op hun plaats van oorsprong. Dit alleen is al een goed reden om het eiland te bezoeken, er is geen massatoerisme en strandliefhebbers kunnen beter wegblijven. Door de zeer steile kusten zijn er geen zandstranden van enige betekenis.
Een levada op Madeira
De gehele archipel bestaat uit de toppen van een massieve schildvulkaan van ongeveer zes kilometer hoogte gemeten vanaf de bodem van de Atlantische Oceaan. De archipel is relatief jong, rond 14 miljoen jaar geleden is Porto Santo als eerste eiland boven water gekomen. Vanaf het Midden Mioceen (15 miljoen jaar BP) tot 700000 BP is het eiland bijna continu door lavauitbarstingen opgebouwd vanuit een aantal OW- lopende breukzones gevolgd door een periode van erosie. Deze erosie laat zich goed zien in de amfitheaters met steile wanden in het centrale deel van het eiland. In een latere periode zijn er weer diverse uitbarstingen geweest tot in het Holoceen aan toe. De jongste uitbarstingen zijn gedateerd op ongeveer 6500 jaar oud.
In de laatste periode van uitbarstingen zijn slakken kegels en intracanyon lavastromen afgezet op het oudere uitgeholde bouwwerk. De jongste vulkanische activiteit op Madeira zijn in het west-centrale deel geweest en bestaan uit lavakegels in het bovenste deel van het dal van Sao Vicente afgewisseld met lavastromen en tefra afzettingen op de top van de Paul da Serra plateau. De lavatunnels bij Sao Vicente dateren uit deze periode.
Vulkanisme op Madeira
De oorsprong van het vulkanisme is een hotspot in de aardmantel. Deze hotspot is al meer dan 70 miljoen jaar oud en de continentale drift van de platen van Afrika en Europa heeft een spoor van seamounts achtergelaten op de zeebodem van de oostelijke Atlantische Oceaan. De seamounts zijn verdronken vulkanen en staan op een noordoosten zuidwest lijn. De oudste verdronken vulkaan is de Tore seamount en bevindt zich ten westen van Lissabon.
Regelmatig vinden er lichte aardbevingen op het eiland plaats en ondanks dat er geen direct vulkanisme zichtbaar is mogen we niet aannemen dat er geen uitbarstingen meer gaan plaatsvinden. De meest aannemelijk plaats voor een volgende vulkaan uitbarsting is aan de zuidwest zijde van het eiland, de Afrikaanse plaat beweegt langzaam naar het noorden en van een hotspot neemt men aan dat deze stationaire plaats in de mantel inneemt. Het is mogelijk dat deze hotspot een belangrijke rol heeft gespeeld bij de vorming van de Atlantische Oceaan. Op de zeebodem zijn geen aanwijzingen gevonden dat er een nieuw vulkaan eiland aan het ontstaan is.
Ontwikkeling van het vulkanisme van de Madeira hotspot
Hallo bezoeker!
Internet Explorer ondersteunt het bestandstype van de foto's niet. Deze pagina's zijn alleen goed te bekijken met de modernste browsers.
Hallo bezoeker!
Welkom bij onze Portugal reis naar Madeira.
Vragen over onze reizen, aarzel niet en stuur ons een berichtje.
Veel plezier!
Redsands Campers, Australia ondersteunt onze website