Welkom bij onze drie weken naar noordwest Spanje

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

Voorbereiding

• Jarenlang praten we al erover of we een camper of een caravan gaan kopen. Uiteindelijk hebben we op onze Australia en New Zealand reis van 2025 het besluit genomen. We gaan voor een camper, dat past het beste bij onze stijl van rondtrekken. Onze voorkeur gaat uit naar een buscamper, deze is voor ons tweeën groot genoeg. Van een buscamper zijn heel veel types en we gaan dus goed zoeken welk type we willen die ons de meest optimale ruimte geeft. We gaan niet voor een nieuwe maar voor één van twee tot drie jaar oud. Heel veel campers worden na één tot twee jaar verkocht omdat ze toch niet bevallen.

• mapRoute deze reis
  emailVragen, stuur ons een email

• Op een camper en caravan beurs in Den Bosch maken we kennis met een camper en verhuurbedrijf in Maaseik. Dat is bij ons net over de grens en als we bij hen een camper kopen kunnen we deze er ook stallen. Bij ons eerste bezoek laat de eigenaar ons weten dat hij een mogelijke camper voor ons heeft, deze is van 2024, heeft nog zo goed als geen kilometers gereden en is een automaat. We geven aan dat we hem eerst willen uitproberen om te weten of dit werkelijk het type voor ons is en dat is geen probleem.

  De camper staat nog in Landgraaf en we vragen of de camper voor midden april in Maaseik staat zodat we er mee op weg kunnen. Het bedrijf in Landgraaf laat weten dat dit geen probleem is. Deze afspraak is in Maart gemaakt en de camper komt maar niet richting Maaseik, uiteindelijk krijgen we een gelijk type mee maar dan van 2021 en heeft maar 22000 km gereden. Deze camper heeft wel veel van de accessoires die we graag willen hebben. Er zit ook een airco op maar deze staat niet on onze wenslijst. Met deze camper hebben we van 17 april tot en met 8 mei deze rit naar noordwest Spanje gemaakt. Lees ons verhaal, kijk naar de foto’s en de korte film en laat ons je reactie weten.

• 

  Korte impressie Spanje reis

• Onderweg naar Spanje

• De huurcamper moet ook vanuit Landgraaf komen, anders hadden we niet hetzelfde merk en type. Afgesproken is dat we de camper om elf uur in Maaseik zouden ophalen, dan kunnen we hem in de middag inrichten zoals we hem willen hebben en de volgende morgen, vroeg wegrijden. Het liep allemaal anders, wij waren er om elf uur en de camper is er niet. We hebben tot half één gewacht en zijn terug naar huis gereden. Tim, de eigenaar belt ons als de camper er is. Hij is not happy. Wat blijkt de camper is een inruil en stond nog niet op naam van het bedrijf in Landgraaf en moest nog een APK ondergaan.

  Om half drie krijgen we een belletje dat de camper er is en of we hem rond vier uur kunnen ophalen. Als we er zijn heeft Tim gezorgd dat de inventaris compleet is en geeft een rondleiding en uitleg. Om vijf uur rijden we terug naar huis en maken een begin met de inrichting. De volgende morgen hebben we dit afgerond, Marion wilde graag de fietsen mee hebben maar omdat het fietsenrek hoog zit en de fietsen, ook zonder accu, zwaar zijn laten we ze toch thuis. Uiteindelijk zouden we ze waarschijnlijk toch niet gebruikt hebben. Uiteindelijk vertrekken we rond twaalf uur richting Luik. Bij Luik is het druk, je zou verwachten dat me nu wel eens klaar is met de brug over de Maas en het Albertkanaal maar nee. De rechterbaan is afgesloten en dat veroorzaakte een file op de afslag van de A2 naar de E42.

• 

• We gebruikten Google Maps als routeplanner en mijden de tolwegen, niet omdat we deze zo goed vinden. Marion begon deze te gebruiken en aan het einde van de reis begreep ze de weerstand van Hans tegen het gebruik ervan. Google maps stuurt je de meest vreemde wegen op als het programma denkt dat de route sneller is op basis van de maximale snelheid op zo een weg. Hierdoor zijn we een aantal keren in de problemen gekomen.

  Net voorbij Luik zijn we gestopt voor de lunch en volgen de E42 richting Charles-Le Roi en slaan daaraf naar het zuiden richting Frankrijk. In Frankrijk wordt het de A34 die we volgen tot onze eerste nacht stop in Rethel. Dit is een Camping-Car Park, feitelijk een betaalde camperground. Je hebt daar water, stroom en afval ter beschikking, kosten € 12,22 en je moet een abonnement nemen waarvoor je een card ontvangt, kosten hiervan zijn €5,00.
  De camper is uitgerust met een hybride boiler, die werkt op gas of op stroom of op een combinatie van beide. In het systeem zit ook een lucht verwarming. Deze eerste keer was het lastig om de boiler aan de praat te krijgen en uiteindelijk lukt dit alleen op stroom.

• 

  photo_cameraOnderweg naar Spanje deel 1

• De volgende morgen zijn we om kwart over acht opgestaan en zijn om half tien vertrokken. De route gaat over verschillende D en N wegen, voor het overgrote deel zijn het twee baanswegen en lopen parallel met de tolwegen. We hebben over Reims, Châlons-en-Champagne, Troyes, Auxerre en La Charité-sur-Loire. Met de hulp van de NKC-campercontact app zijn we op zoek gegaan naar een geschikte gratis overnachtingsplaats. Deze hebben we gevonden bij het casino van Pougues Les Eaux, daar is water en afvalwater gratis. Voor stroom moet betaald worden. Niets werkt van de drie en voor water en afvalwater dumpen staat er een verwijzing naar Guérigny.

  Op de overnachtingsplaats wordt Hans aangesproken door een Fransman, eerst in het Frans maar hij gelijk over in het Engels. Hij vertelde dat hij jaren in Bussum heeft gewerkt en in die tijd geprobeerd heeft Nederlands te leren. Dat is hem niet gelukt, hij vertelt dat de volgende morgen een oude autoshow en optocht vanaf het casino vertrekt.
  Het leuke aan deze plaats zijn de automaten voor frisdrank, panini’s en pizza’s. De laatste twee worden gebakken en wel geleverd.

• 

• De volgende morgen worden we wakker met het geluid van aanrijdende auto’s, ze verzamelen allemaal op de parkeerplaats van het lokale casino en daar staan we net naast. Met verbazing kijken we ernaar en maken foto’s en films. Na het ontbijt zijn we gelijk vertrokken richting Guérigny om het afvalwater te dumpen en water in te nemen. Het laatste lukt niet omdat we niet de correcte aansluiting bij ons hebben. We hebben hier wel de dieseltank bijgevuld. De prijzen zijn in Frankrijk 10 tot 15 cent duurder dan in België en 35 cent duurder dan in Spanje.

  We vervolgen onze weg naar Coupiac voor familiebezoek. Vanaf Clermont-Ferrand is het een vierbaans weg tolvrije weg, de A75. Deze weg vinden we een van de mooiste wegen van Frankrijk, bij Clermont Ferrand rijd je op 355m en al snel stijgt de weg naar 1100m en gaat daarna op en neer door een heel mooi stuk Frankrijk. Vlak voor Milau hebben we de A75 verlaten en daarna gaat het over landelijke wegen tot in Coupiac. Dit is een heel klein Frans vestiging dorp met een zeer mooie kerk en kasteel. Hier hebben we een nacht op de lokale gratis camperplaats gestaan. Deze bevindt zich op een grasveld achter de lokale benzinepomp, er is hier water en afvalwater dump aanwezig.

• 

  photo_cameraOnderweg naar Spanje deel 2

• De middag en avond hebben we doorgebracht bij familie van Marion in Coupiac. De volgende morgen hebben we een wandeling door Coupiac gemaakt, het is een schitterende plaats met alles aanwezig wat je nodig hebt. Na deze wandeling zijn we teruggegaan naar Marion haar familie, haar neef is vandaag jarig. We zijn tot twaalf uur gebleven, lekker bijkletsen en afgesproken dat we, als het gaat, op te terugweg langskomen.

  We rijden via Albi naar Montauban richting Mauvezin. Dit is een hele mooie route met mooie ver gezichten en door leuke Franse dorpen. Met de hulp van de NKC Campercontact app hebben we een overnachting plaats in Mauvezin gevonden. Dit is een gratis plek zonder voorzieningen, in de buurt is een watertap punt en afvalwater dump. Het is schitterend weer, de zon schijnt lekker en het is niet te warm. Er is een kleine kans op onweer vanuit de Pyreneeën. Na het eten zijn we nog een tijd buiten blijven zitten, uiteindelijk hebben de muggen ons naar binnengedreven. Deze avond hebben we de douche van de camper geprobeerd, hij is klein maar best bruikbaar. Tegen elf uur lagen we op bed. In deze camper slaap je dwars op de auto en we hebben zat ruimte.

• 

• In de nacht is het afgekoeld tot 13°C en het is mooi weer. Na het ontbijt hebben we eerst wat boodschappen gedaan en rijden dan via een mooie route door Mont de Marsan en Bayonne/Biaritz. Op de naamborden staat de informatie in twee talen, Frans en Baskische. Dit is Frans Baskenland.

  Over de grens rijden we Arkolla in naar het kustgebergte. Daar is een Mirador op ruim 400 meter hoogte waar we naar toe willen. Het is warm, 30°C en zonnig. Gelijk zijn we wat rond gaan lopen, je hebt hier een schitterend uitzicht over Frankrijk, Golf van Biskaje en de westelijke Pyreneeën. Er staan een aantal auto’s en een aantal campers waaronder twee Nederlandse. Na het avondeten en koffie zijn we binnen gaan zitten, de lucht is geheel betrokken. Het begint stevig te onweren en regenen. Het blijft de gehele avond onweren, met felle bliksemflitsen, regen en hagel. De boven luiken hebben we dicht gedaan en een aantal zijramen op een kier zodat we toch wat frisse lucht binnenkrijgen. De nacht is warm en klam en we hebben alleen een laken over ons heen gelegd.

• 

• Voor het vervolg, scroll naar onder voor Costa Cantabria, Costa Verde

  ---

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

Costa Cantabria en Costa Verde

• We staan net over de grens van Frankrijk en Spanje in het kustgebergte aan de Golf van Biskaje. Afgelopen avond en begin van de nacht heeft het zwaar geonweerd met veel regen en hagel. De camper overnachtingsplaats Santa Barbara Dorrea is al bijna vol voordat het onweer begon. Tot vlak voor elf uur in de avond kwamen campers aan rijden hopen dat er nog plaats was. Die was er niet en men moest in het donker en regen achteruit de overnachtingsplaats verlaten.

  Bij het opstaan waaide het behoorlijk, het was wel zonnig. Later komt er meer bewolking aanzetten en de temperatuur zakt. Na het ontbijt maken we een praatje met een Nederlander, hij heeft achter zijn camper een aanhanger met drie ezels. Deze gaan altijd mee op vakantie en ze vinden vaak wel een grasveld voor ze. Ze zijn vier maanden onderweg in Spanje en hebben één keer meegemaakt dat ze weg zijn gestuurd.

  Rond half tien zijn we vertrokken. We doen eerst wat boodschappen bij een Carrefour en gaan dan San Sebastian door richting Bilbao en dan verder langs de kust naar Santander. Daar hebben we een camping opgezocht, Marion wilde graag haar haar wassen en dat gaat niet in de kleine douche in de camper.

• 

  photo_cameraCosta Cantabria deel 1

• De volgende morgen kunnen we lekker ruim douchen, we moeten wel vaak op de knop drukken. We hebben besloten om meer lokale wegen te gaan rijden. Tegen tien uur zijn we vertrokken van de camping onderweg naar Parque Natural de Las Dunas de Liencres. Het park ligt aan de monding van de rivier de Pas, in de gemeente Piélagos, in het centrale deel van de Cantabrische kust. Het beslaat 195 hectare en bestaat uit baaien en twee stranden, bevat uitgestrekte maritieme dennenbossen en een duinsysteem.

  De twee belangrijkste stranden zijn Valdearenas (gouden zand, fijn en duinen) en Canallave, dat noordwestelijk ligt en uitstekende surfomstandigheden biedt, een steile kust met zanderige bodem en een korte intensive golfslag en branding.

• 

• Achter het strand liggen de duinen, die als een van de belangrijkste in Noord-Spanje worden beschouwd vanwege hun geomorfologisch belang en bijzondere ecologische en landschappelijke kenmerken. Jammer genoeg is alles gesloten, dus geen koffie.

  Onze volgende stop was Cueva de Altamira. De noordzijde van het kustgebergte Picos de Europe bestaat voor een belangrijk deel uit kalksteen en er zijn daar heel veel natuurlijke grotten in ontstaan. Zowel de Neanderthalers als de Homo Sapiens hebben in deze grotten gewoond. Er zijn ook resten van holenberen in de grotten gevonden.

  De Altamira-grot is een natuurlijke holte in de rots waarin een van de belangrijkste beeldende en artistieke ensembles uit de prehistorie bewaard is gebleven.

• 

• Het maakt deel uit van de paleolithische grotkunst van de Cantabrische kust, die door Unesco tot Werelderfgoed is verklaard. Het ligt in de Spaanse gemeente Santillana del Mar, in Cantabrië, ongeveer twee kilometer van het stadscentrum, in een weide waarnaar het zijn naam heeft gekregen.

  De grot van Altamira werd in 1868 ontdekt door een Asturische tegelmaker genaamd Modesto Cubillas (Modesto Cobielles Pérez), die op jacht ging en de ingang vond toen hij probeerde zijn hond te bevrijden, die tussen de kieren van enkele rotsen vastzat na jagen op prooi. In die tijd had het nieuws over de ontdekking van een grot onder de bewoners van het gebied geen betekenis, Het gebied is een karstgebied met duizenden grotten dus de ontdekking van nog een grot was niets nieuws. Cubillas meldde dit aan Marcelino Sanz de Sautuola, een rijke lokale landeigenaar en amateur paleontologie, van wiens landgoed hij pachter was.
  Pas in de zomer van 1879 ging Sautuola naar de grotten samen met zijn vijf jarige dochter. Hij was meer geïnteresseerd in het graven bij de ingang van de grot met als doel resten van botten en vuursteen te vinden, zoals de objecten die hij had gezien op de Wereldtentoonstelling in Parijs in 1878.

• 

  photo_cameraCosta Cantabria deel 2

• De ontdekking van de grotschilderingen werd eigenlijk door het meisje gedaan. Terwijl haar vader bij de ingang van de grot bleef, ging zij naar binnen tot ze bij een zijkamer kwam. Daar zag ze wat schilderijen aan het plafond en rende naar zijn vader om het te vertellen. Sautuola was verrast door de grootse set schilderijen van die vreemde dieren die bijna de hele wand bedekten.
  De grotten zijn nu niet meer toegankelijk, men heeft een replica gebouwd met een museum over de bewoners die in de grotten hebben gewoond. De toegang is gratis voor mensen ouder dan 65 en anders €3. We zijn hier een uur en lunchen op de parkeerplaats.

  Daarna zijn we verder gereden naar Mirador del Acantilado El Bolao. Hier lopen we even rond en maken wat foto’s. Dit is een klein rivierdal ontstaan door de Arroyo de la Pressa. Bij de monding staat een ruïne van een watermolen en een kleine dam waar achter een stuw meer is ontstaan.

• 

• Na deze stop rijden we terug naar de hoofdweg (CA-131) en nemen de afslag naar Mirador de Corneja (kraai). Hier zijn twee parkeerplaatsen, op de eerste staan een Engelse en een Duitse camper. Op de tweede staan Spanse en Franse Campers. Deze locatie staat niet in de NKC app en we vragen of we hier mogen overnachten. Niemand weet het en er staat geen bord dat het niet mag, dus we blijven hier staan.

  Het is vandaag best mooi weer geweest, redelijk wat zon en ongeveer 20-22°C. Er is wel wat sluierbewolking. We kunnen buiten zitten en eten, maar gaan daarna binnen zitten want het begint fris te worden. In totaal staan er 5 campers verdeeld over 2 parkeerplaatsen, de rest is weggereden. Hele leuke plaats. In de nacht is het begonnen te regenen en we moeten op staan op de dakluiken dicht te maken. Bij het opstaan regent het nog steeds lichtjes en op het moment dat we op tien uur wegrijden is het vrijwel droog.

• 

• Bij San Vicente de la Barquera drinken we koffie en maken foto’s van de baai en het plaatsje. Het is zwaar bewolkt. We rijden via een mooie route verder. Het regent nu wel wat meer. In Ribadesella legen we het toilet en watertank en vullen de vers watertank. Daarna lopen we het stadje in. Een echt Spaans stadje, niet echt toeristisch. We gaan hier lunchen. De bestelling gaat grotendeels in het Spaans met een beetje Engels. We nemen een 3 gangen menu voor €20 pp met een flesje water. De koffie kost €1.70 pp. Dus niet duur. De lunch wordt pas vanaf 13.00 geserveerd.

  Daarna rijden we verder nu wel een stuk over de snelweg om voorbij Gijon te komen. We rijden door tot Cabo de Peñas. Er is een maritime museum, maar deze is gesloten en er staan aangegeven over de openingstijden.We lopen een stukje langs de kliffen over een pad met mooi uitzicht. Weer terug bij de camper gaan we binnen zitten, want het is best fris. We hebben een praatje met een Belg en Oekraïense vrouw gemaakt. Ze geven aan dat het plaatsje Cudillero erg mooi is.

• 

  photo_cameraCosta Verde deel 1

• ’s Avonds komt er nog een camper naast ons staan, maar gaat later weer weg. Er staan nog een paar auto’s op de parkeerplaats. Als we naar bed gaan staat er nog 1 kleine camper op de 2e parkeerplaats. Alleen in de ochtend heeft het geregend verder is het droog geweest. Geen slechte dag.

  Bij het opstaan nemen we een gekookt eitje en na het wegrijden zijn we eerst wezen tanken voor €1,769 en boodschappen doen. Dan door naar Cudillero, de suggestie van de Belg die we gisteren hebben gesproken. Met de camper mogen we niet het plaatsje in, te smalle straatjes. Maar via een buitenom weg komen we op een goede parkeerplaats, waar al een aantal campers staan. We lopen langs de haven het stadje in. Het ligt tegen de hellingen van het dal op. Met veel trappetjes en smalle weggetjes. Het is leuk om hier rond te lopen. We lopen naar 2 uitkijkpunten en later nog naar de vuurtoren. Dan weer terug naar de camper waar we gaan eten en dan rijden we weer verder.

• 

  photo_cameraCosta Verde deel 2

• We zijn daarna naar Cabo de Vidio gegaan waar we de camper prima kunnen parkeren op een parkeerplaats en lopen 1,5 km naar de vuurtoren langs een mooie klif. Het is niet druk en de andere parkeerplaatsen waren bijna leeg. Dan is het weer op zoek naar een overnachtingsplek en vinden deze bij Playa de Cadavedo. Via een smalle weg komen we aan en er staan al wat auto’s en een camper. Het is half vier we er zijn. We kunnen nog lekker buiten zitten vlak bij het strand. We hebben vandaag mooi weer gehad, maar later zakt de zon achter de heuvels en de wind is fris.

  De volgende morgen weer een eitje bij het ontbijt, het houdt niet op. Daarna hebben we een lange strandwandeling gemaakt, het is nu duidelijk laagwater. Heel veel rotsen zijn zichtbaar.

  We zijn daarna naar Cabo de Vidio gegaan waar we de camper prima kunnen parkeren op een parkeerplaats en lopen 1,5 km naar de vuurtoren langs een mooie klif. Het is niet druk en de andere parkeerplaatsen waren bijna leeg.

• 

• Even na tien uur zijn we vertrokken richting Luarca. Op de camperplaats kunnen we ons toilet en afvalwater legen en de watertanks weer aan vullen. Hierna zijn we het stadje ingelopen richting het centrum en de haven. Hier tracteren we onszelf op Café Solo met gebak. Na dit bezoek verlaten we Luarca richting het westen, verder langs de kust tot aan Tapia de Carariego.
  We eten hier in de camper en lopen daarna het stadje inrichting de haven. Net als vele andere stadjes hier langs de kust, ze zijn klein maar mooi en rustig. Heel erg leuk.

  We verlaten de stad richting het westen de kustweg volgend en later gaan we op zoek naar een overnachtingplaats. Deze vinden we vlakbij Porto de Barqueiro en wel bij Playa de Esteiro. De overnachtingsplaats is naast Pabelion polidepartiva Esteiro, oftewel een sportclub. Achter het surf/sportgebouw is een kleine bar/restaurant en is alleen geopend in het weekend. Nu is het zondag en we drinken wat in de bar en kopen een ijsje.
  De gehele dag was het zwaar bewolkt, geen regen en 14-15°C, dus het was binnen zitten.

• 

  photo_cameraCosta Verde deel 3

• Voor het vervolg, scroll naar onder voor de Costa da Morte

  ---

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

Langs de Atlantische kust

• We staan in het uiterste noordwesten van Spanje bij Playa de Esteiro, de enige gratis overnachtingplaats met een barrestaurant. De Costa de Verde hebben we verlaten en we komen bij de Costa de Morte. Deze naam is gegeven omdat hier heel veel schepen zijn vergaan. In het water zijn heel veel kleine en middelgrote eilanden, ieder met een vuurtoren. De kust strook zelf bevat heel veel inhammen, verdronken rivierdalen. Deze inhammen zijn zeer goede natuurlijke havens en in elke inham zijn één of meerdere steden en heel veel havenactiviteit.

  Bij het opstaan is het regenachtig en zwaar bewolkt. Voordat we vertrokken hebben we eerst een wandeling gemaakt over het vlonder pad in het rivierdal. Langs deze kust zijn heel veel Miradors en de bewegwijzering is niet echt optimaal, daar zijn we een aantal keren achter gekomen nadat we op een smalle weg terecht zijn gekomen eigenlijk niet geschikt voor de camper. Zo hebben we ons bijna vastgereden in Carino omdat het bord ons door het centrum stuurde terwijl er om het stadje heen een brede weg loopt.

• 

  photo_cameraNoordwest Spanje

• Nadat we Carino weer verlaten hebben en terug rijden zien we een afslag naar Avenue de Mirator, deze zijn we ingegaan en de weg stijgt sterk naar 600 meter hoogte. Inmiddels rijden we al in de wolken en vanaf de andere kant komt een grote Nederlandse camper, eigenlijk te groot voor deze weg. Feitelijk hebben we niets gezien van enig uitzicht tot dat we onder de bewolking uitkomen.

  We vervolgen onze wegrichting het zuidwesten en steeds op zoek naar leuke plekken. Dat is een stuk lastiger en we proberen om de grote steden heen te rijden. We zijn naar Faro de Cabo Prioriño Chico gereden, geen echt interessante plek, het ligt vlak bij een zwaar beveiligde havenplaats. Het lijkt ons op een olieterminal. De toegang tot de parkeerplaats en uitzichtpunt is afgesloten, wat we kunnen zien wegens wegwerkzaamheden. Dit schijnt een vogelkijkplaats te zijn. We gebruikte de stop om te lunchen in camper en gelukkig klaart het op en de temperatuur gaat omhoog naar 18°C.

• 

• Deze opleving is van korte duur en als we verder naar het zuidwesten komen is er weer meer bewolking en zakt de temperatuur en we besluiten op zoek te gaan naar een camping met wasmachine en drogers. Het is tijd om de was te gaan doen. De camping vinden we vlak voor Requeixo en heet As Nevedas. De eigenaar is een Engelsman en dat maakt de communicatie een stuk eenvoudiger. Dit is een goedkopere camping dan de vorige betaalde camping, de kosten zijn €27,20 voor een plaats met twee personen en €8 voor wassen en drogen.

  Toch wel lekker, een warme douche bij het opstaan, dat missen we soms wel eens. De douche is deze camper is klein maar het gaat. Nu staan we op een camping en kunnen we lekker douchen al moet je wel geduld hebben voordat het water warm is.
  Na het ontbijt hebben we eerst boodschappen moeten doen in Carballo, we waren door het brood heen.

• 

• Dan hebben we de kust weer opgezocht en rijden naar Malpica met zijn smalle straatjes. Vanuit Malpica rijden we naar Corme en door naar de vuurtoren Faro de Roncudo. Het is een schitterende locatie, er staan hier drie kruizen en een monument voor alle omgekomen zeelui aan de Costa da Morte. Op zee zijn vissersboten zichtbaar met heel veel meeuwen eromheen.

  Vanuit Corme hebben we een van de mooiste en goed geconserveerde dolmen opgezocht, Dolmen de Dombate. Wij zouden we Hunebedden noemen, ze zijn gelijk opgebouwd, een ring van rechtopstaande granietstenen en afgedekt met één of meerdere platte granietstenen. Ze zijn veel kleiner dan onze Hunebedden en hebben waarschijnlijk dezelfde functie gehad als Hunebedden, namelijk een begraafplaats. In deze kust strook zijn er heel veel gevonden, sommige nog volledig afgedekt met grond en plaggen.

  De toegang tot de Dolmen en het kleine museum erbij is gratis en is goed bewaakt. We hebben bij de Dolmen gegeten, rondgelopen en daarna vertrokken richting het meest westelijk punt van Spanje. We hebben overnacht bij een gratis camperplaats bij het Playa de Mexadoira.

• 

  photo_cameraCosta da Morte deel 1

• Deze ligt aan het strand en later in de middag hebben we een strandwandeling gemaakt. Het is heerlijk weer al zien we landinwaarts donkere wolken, het regent daar.

  De volgende morgen rijden we eerst naar Fisterra opzoek naar een plaats om de toiletcassette te legen. Dat lukt uiteindelijk bij een tankstation en nadat de watertank is bijgevuld rijden we verder langs de kust. Bij het plaatsje Louro zijn we naar Faro de Louro gereden, dit is een vuurtoren en is een niet bijster bijzondere plaats. In de rivierinham Ria de Muros y Noya drijven vierkante dingen waarvan we denken dat het viskwekerijen zijn.
  Via de kust en de kaart zijn we naar Dolmen de Axeitos gereden, dit is een kleine hunebed. Na dit bezoek vervolgen we onze weg naar de Portugese grens en kijken uit naar een overnachtingsplaats.

• 

• De 1e plek die we zien om te overnachten bevalt ons niet. Te open en vlak naast een doorgaande weg. Dan maar verder en we stoppen bij San Vicente. Dit is een betaalde camperplaats €13 op grasveld. Er is niemand aanwezig maar Hans belt en we krijgen de code van de slagboom.

  We drinken eerst thee en lopen dan het plaatsje in. De winkels zijn nog niet open, waarschijnlijk pas als het seizoen begint. San Vincente heeft een kleine haven met voornamelijk plezierboten, zowel zeil als motorboten. Ze zijn net bezig om een jacht het water in te brengen. Het jacht wordt via banden omhoog getakeld en het geheel wordt naar de los/ligplaats gebracht en te water gelaten.
  Wij lopen terug en later komt er iemand om het geld op te halen voor de overnachting. Het is wisselend weer vandaag. Groot deel van de dag zwaar bewolkt, maar bij de camper schijnt de zon en zitten we toch nog buiten. Het wordt nu wel frisser om half negen was het 19.5°C.

• 

• In de camping prijs zit de dump van de toilet cassette, de vuilwater tank en inname van water. We maken hier gebruik van om alles te legen en de watertank bij te vullen. Hierna vervolgden we onze weg langs de kust. Deze kust is veel steiler dan de kust langs de Golf van Biskaje. In Pontevedra steken we met een grote brug de Rio Lérez over. De brug is tolvrij en na de brug verlaten we de AP-9 weer verder over lokale wegen. In Bueu zijn we gestopt bij de haven voor koffie en rijden daarna via een smalle steile terug de hoogte in.

  We blijven zoveel mogelijk langs de kust rijden. Net voorbij Baiona stoppen we bij een camperplaats om te lunchen. Daarna lopen we omhoog naar Virxe da Rocha. Hiervan af hebben we een mooi uitzicht op de stadsmuur van Baiona. We rijden verder naar A Guarda waar we in de buurt een camperplaats zoeken. Drinken thee en lopen een stukje langs het water. Bij een cafetaria drinken we wat een pilsje en wijntje voor €6. Maken wat foto’s van het fort wat in zee ligt op de grens van Spanje en Portugal. Aan de overkant van het water ligt Portugal.

• 

  photo_cameraCosta da Morte deel 2

• Voor het vervolg, scroll naar onder voor de terugreis

  ---

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

Terug reis

• We staan in A Guarda vlak bij de grens met Portugal. Gisteravond klaarde het op na een zwaar bewolkte dag, we hebben zelfs buiten gegeten. De officiële gratis camperplaats ziet eruit als een zandafgraving zonder enige duidelijke plekken. De vorige avond zijn er in het donker nog twee campers bijgekomen en brengt het aantal op acht campers die hier de nacht hebben doorgebracht. De locatie heeft een officieel bord als zijnde camperplaats.

  De volgende morgen vertrekken wij als eerste en onze bestemming voor deze dag is Las Medulas. We hebben de doorgaande weg richting Vigo genomen en nemen vanaf O Porino de snelweg A-52 naar Ourense en vandaar de N-120 naar Carucedo. Daar nemen we de afslag naar Las Medulas, we komen daar om half drie aan.

• 

• Las Medulas heeft bijzondere rotsformaties bestaande uit rivierafzettingen uit het Oligoceen. Het is een historische goudmijnlocatie nabij de stad Ponferrada in de comarca El Bierzo. Het was de belangrijkste goudmijn, evenals de grootste dagbouwgoudmijn, van het gehele Romeinse Rijk. Het culturele landschap van Las Médulas is door UNESCO op de Werelderfgoedlijst geplaatst. Geavanceerde luchtonderzoeken uitgevoerd met Lidar in 2014 hebben de totale omvang van de Romeinse mijnactiviteiten vastgelegd.

  Het spectaculaire landschap van Las Médulas is het resultaat van 'ruina montium' (het verwoesten van de bergen), een Romeinse mijnbouwtechniek beschreven door Plinius de Oudere in 77 na Christus. De gebruikte techniek was van het type hydraulische mijnbouw waarbij een berg met grote hoeveelheden water werd ondermijnd en uiteindelijk instort. Het losse materiaal bestaande uit rotsen, grint, zand en klei werd uitgespoeld enm het goed blijft dan achter.

• 

• Het water werd geleverd door het transporteren van water van bekken naar bekken. Minstens zeven lange aquaducten vervoerde het water van de rivieren vanuit het district La Cabrera (waar de neerslag in de bergen relatief hoog is) van verschillende hoogtes naar de goudmijn. Dezelfde aquaducten werden gebruikt om de uitgebreide alluviale goudafzettingen te wassen.
  Dit proces hebben we in een korte video gezien die vertoond werd in het info centrum.

  Wat later de Romeinse provincie Hispania Tarraconensis werd, is in 25 v.Chr. veroverd door keizer Augustus. Voor de Romeinse verovering dolven de inheemse bewoners goud uit de alluviale afzettingen. De grootschalige productie begon pas in de tweede helft van de 1e eeuw na Christus.

  We krijgen uitleg over en een kaart om een wandeling te maken. Het eerste stuk is gemakkelijk tot bij Cuevo. We lopen verder tot het pad naar de Mirador Ocellãn. Dit gaat behoorlijk steil omhoog en bestaat vaak uit losliggende rotsen, loopt niet gemakkelijk. Maar boven is het uitzicht erg mooi. We gaan nog naar de Galeria de Ocellãn, waar het goud gewonnen is. We krijgen een helm op en dat is ook wel nodig want het plafond is laag.

• 

  photo_cameraOnderweg naar de Pyreneeën

• De weg terug is steil en je moet goed opletten waar je loopt. Beneden drinken we bij een bodega, Hans een biertje en Marion een witte wijn voor € 5 met een schaaltje olijven. Dan terug naar de camper waar we eerst nog wat drinken met wat nibbits voordat we gaan eten.

  De volgende morgen zijn we om half negen opgestaan, later op de vorige avond zijn er nog meer campers bijgekomen. In totaal staan er nu 18 campers. We rijden weg en doen bij een Lidl in Ponferrada wat boodschappen en dan rijden we via Leon, Burgos naar Salvatiera. Onderweg drinken we koffie en we zien 2 honden op de parkeerplaats bij een tankstation. Dit lijken honden te zijn die bij schaapskuddes worden gebruikt als bewakers tegen o.a. wolven. Bij een andere parkeerplaats gaan we lunchen. In de buurt van Burgos begint het te regenen en flink ook. We zoeken een camperplaats met mogelijkheid om het toilet te legen.

• 

• Deze vinden we net na Vitoria-Gasteiz midden in Baskenland. In het Baskisch heet een camperplaats, een Autokarabanak, camperplaats met dump mogelijkheid.

  We hebben brood nodig en er is een supermarkt vlakbij, deze is alleen op zondag gesloten, dus lopen we er even heen om brood te kopen. Als we teruglopen begint het weer te spetteren. Later op de avond geven we een belletje naar Coupiac dat we maandag in de loop van de middag bij ze zijn. Later komt op de Autokarabanak nog een camper erbij, totaal staan hier vijf campers voor de nacht en er zijn er nog veel meer geweest om de tanks te legen.

  Zondagmorgen zijn we om kwart voor negen opgestaan en nemen de laatste Coupiac eitjes voor bij het ontbijt. We vertrokken om tien uur en als we net op de snelweg zitten gaat het AdBlue lampje branden.

• 

• In tegenstelling tot Australië vul je de AdBlue in Europa bij een benzinepomp, in Australië koop je AdBlue in flessen of jerrycans. Het is hier ook veel duurder dan in Australië, ook in Spanje. Bij het eerste tankstation vullen we AdBlue, er gaat 11 liter is.

  Vlak voor Pamplona vullen we de dieseltank bij een onbemand station, daar is de prijs €1,599 en dat is meer dan € 0,20 goedkoper dan bij andere pompen in Spanje. Na Pamplona volgen we de A-21 richting Ainsa. In het begin is het een 2x2 baan snelweg, net voor Jaca wordt het N-260, de snelweg is nog niet klaar. Na Sardas loopt de weg door een smal ontzettend mooi dal, jammer genoeg is het weer erg slecht. Toch zijn we op een aantal plaatsen gestopt om van het uitzicht te genieten.

  In Ainsa slaan we af naar het noorden, richting Frankrijk. Het is een prima weg en de grens ligt midden in een tunnel van ruim 4 km. De weg in de tunnel is twee baans met een maximum snelheid van 70km. Aan de andere kant van de grens gaat de weg slingeren naar beneden en we stoppen in Vignec voor de nacht.
  We staan op een parkeerplaats net naast een betaalde camperplaats. Drinken thee en lopen daarna even het stadje in.

• 

  photo_cameraDoor de Pyreneeën

• Maken foto’s en kijken rond in het centrum. Het is een skioord en redelijk toeristisch. Er zijn wat winkels open en ook verschillende restaurants. We hebben hier ‘s avonds gegeten bij een Irish pub. Hans wil graag Guiness hebben. We staan bijna alleen op de parkeerplaats. Het is een regenachtige rit geweest vandaag.

  We vertrekken de volgende morgen om half tien en rijden de Pyreneeën uit richting Toulouse. Het eerste stuk nog via Google Maps maar daarna via de kaart. We worden anders weer over allerlei smalle wegen gestuurd.

  Om half vier zijn we in Coupiac na een regenachtige rit. Daar legen we de vuilwater tank en toilet en vullen het water bij en plaatsen de camper bij de familie van Marion, dan hoeven we vanavond niet meer weg. We zitten in de keuken en kletsen wat, drinken thee, wijn en eten ook lekker. De hele avond heeft het zwaar geregend en gelukkig is het droog wanneer we teruglopen naar de camper en naar bed.

• 

• Gisteravond was een leuke gezellige avond. De volgende morgen hebben we een gezamenlijk ontbijt en net voor twaalf uur vertrekken we. In Coupiac hebben we nog wat boodschappen gedaan bij de streek supermarkt en de boulangerie.

  We volgen de D999 en D992 richting Millau en stoppen met goed zicht op het Viaduc de Millau om wat foto’s te maken. Vlak voor Millau gooien we de dieseltank vol, ruim €0,20 per liter duurder dan in Spanje en nemen de route van Google Map door Millau naar de oprit van de A75. Het is de kortste route maar niet bepaald de fijnste route. Net na de Poste de Péage de Saint-Germain draaien we de tolvrije A75 op om na een tiental kilometer de stoppen bij een parkeerplaats met wegrestaurant. Het loopt inmiddels tegen drie uur en we hebben nog geen lunch en rustpauze gehad.

• 

• We hebben afgesproken om vlak voor Clermont-Ferrand een camperplaats op te zoeken, je hebt dan de hoge delen van de A75 al gehad. De uitgekozen camperplaats is een P&R terrein aan de rand van het Middeleeuwse vestigingsstadje La Sauvetat. Na een kop thee hebben we een wandeling door het stadje gemaakt en lopen door de smalle straatjes, poorten en oude huizen van de Middeleeuwse kern. De toren en de kerk waren jammer genoeg gesloten.

  Op de camperplaats stonden een paar oude campers en voor de rest niets, het is een rustige nacht geweest en op half tien zijn we vertrokken richting Clermont-Ferrand. Daar wordt de snelweg een Route Peáge en we verlaten hem om over lokale wegen verder te rijden. We volgden min of meer dezelfde route als op te heenweg naar Troyes waar net na vier uur aankwamen. We hebben overnacht naast de begraafplaats en kerk van Charmont-sous-Barbuise.

  Dit is een hele leuke camperplaats en schijnt een van de weinige gratis camperplaatsen met stroom te zijn. Jammer genoeg stond deze nog niet aan. Al snel liep deze camperplaats vol met allerlei Nederlandse campers en twee Duitsers, onderweg naar het zuiden.

• 

  photo_cameraDoor Frankrijk

• De volgende morgen hebben we eerst de lokale Boulangerie en supermarkt opgezocht voor wat inkopen dat we op deze laatste dag nodig hebben. De toilet cassette zit geheel vol en op de buiten ring van Troyes vinden we een dump bij een parkeerplaats. Deze laatste rijdag nemen we een andere route, we willen namelijk in Martelange de dieseltank vol gooien en bij terugkomst in Maaseik zit er dan exact de hoeveelheid in die bij het ophalen er inzat.

  Vanaf Troyes zijn we via Saint Dizier, Baqr-le-Duc, Verdun naar Longwy gereden. Daar zijn we de grens over gegaan naar Arlon en dan door naar Martelange. Daar hebben we getankt, niet zo goedkoop als in Spanje maar beter dan in Frankrijk of België. Verder over de E25 via Luik richting Maastricht. We waren om zes uur thuis, onderweg eerst iets te eten voor de avond gehaald.

  Deze drie weken met deze camper is ons prima bevallen. Paar dingen willen we anders hebben in onze eigen camper, we willen een automaat en geen airco in de leefruimte. Heeft toch geen zin als we zo veel als mogelijk op gratis camperplaatsen gaan staan.

•