Delosgaia

van huis naar de kopermijnen van Røros

  • We hebben de alkoof camper om één uur kunnen opgehaald, dat was eerder dan verwacht. Voordat we op weg zijn gegaan hebben we eerst onze spullen in de camper gelegd en alles ingericht. We hebben de watertank met een slang gevuld. Onderweg zal het een heel gedoe zijn om de watertank te vullen, we hebben een jerrycan van 10 liter meegekregen maar de vulopening voor de watertank zit hoog.
    Deze auto is even wennen voor ons, zijn weggedrag is anders dan we gewend zijn van de Canadese of Australische campers, vooral het motorvermogen is veel minder. Bij Venlo zijn we de grens over Duitsland ingegaan. Gelijk is het minder druk op de weg en konden ontspannender gaan rijden. We hebben regelmatig van bestuurder gewisseld en zijn via Duisburg en Münster richting Bremen gereden. Om acht uur in de avond zijn we gestopt bij de camperplaats in Wildeshausen, je betaalt hier € 5,00 voor 24 uur en dat is inclusief stroom, voor water moet er apart worden betaald.
    De volgende morgen zijn we om half acht opgestaan en hebben getankt voordat we verder zijn gegaan. Door de alkoof lust deze camper een flinke slok diesel en de tank is niet bepaald groot. Net na half een komen we aan bij de ferry in Putgarden en kunnen gelijk aan boord, de overtocht is een kleine drie kwartier en rond half twee staan we in Rødbyhavn. Er is hier geen douanecontrole en net buiten het haventerrein zijn we gestopt voor de lunch. De zon schijnt en het is lekker warm.
    Na de lunch zijn we verder gereden naar Kopenhagen en dan door naar Helsingor voor de ferry naar Helsingborg. Dit was de oude oversteek tussen Denemarken en Zweden, tegenwoordig is er de brug/tunnel combinatie over de Øresund. Deze ferry zal indertijd wel erg druk zijn geweest, daar is nu niets meer van te merken en we kunnen gelijk aan boord. In Helsingborg begint het te regenen maar dat heeft niet langer dan 15 minuten geduurd en na enig zoeken vinden we een camping vlak buiten Högenäs.

  • Onze camper in 2013

    Aan boord van ferry tussen Putgarden en Rødbyhavn

  • Helsingborg

  • In de nacht heeft het enige tijd flink geregend maar bij het opstaan is het gelukkig droog, alleen is het nog steeds zwaar bewolkt. Na het ontbijt zijn we eerst op zoek gegaan naar een benzinepomp en daarbij komt de Garmin GPS goed van pas. We hebben de snelweg bij Uddevalla verlaten en volgden de grens met Noorwegen tot bij Charlottenberg waar we Noorwegen zijn ingegaan. Er was daar totaal geen grenscontrole. Langzamerhand vonden we het tijd worden om een plekje voor de nacht op te zoeken, de hele dag is het zwaar bewolkt geweest met af en toe wat regen. Vlak voor Kongsvinger vonden we een camping aan het Sigernessjoen en hopen dat we hier met credit kaart kunnen betalen omdat we nog geen Noorse kronen hebben gepind. Gelukkig heeft de camping onze Zweedse kronen willen accepteren, we denken dat ze zelfs onze Euro’s wel hadden geaccepteerd. Van de campinghouder krijgen we het advies om niet te dicht bij de rivier of het meer te gaan staan, het heeft de laatste tijd flink geregend en maakt de grond erg drassig.
    In de avond zijn we gelukkig nog op wat zonneschijn getrakteerd en maakten hier gebruik van om eens bij het meer te gaan kijken en wat rond te lopen. De aarde was tot op 30 meter van de oevers zeer drassig. Voordat we naar bed zijn gegaan hebben we de route voor de volgende dag besproken. Dit is niet lastig geweest of een zware discussie, we willen naar de oude kopermijnen van Røros en dat betekend dat we de grens zijn blijven volgen richting het noorden.
    Wonderlijk maar de zon scheen uitbundig bij het opstaan. Om negen uur hebben we de camping verlaten met het zoeken naar een pinautomaat als belangrijkste doel en we hebben weer moeten tanken. We zijn de 210 naar het noorden blijven volgen en rijden langs de Glomma rivier maar we zijn nog niet lang onderweg als we door de politie worden aangehouden, we moeten blazen. Lachend hebben we dit laten ondergaan en vervolgden onze weg langs de Glomma. Af en toe hebben we de rivier moeten oversteken om langs de ander oever verder te rijden.

  • Sjøstrand, eerste camping in Noorwegen

    Sjøstrand, eerste camping in Noorwegen

  • Glomma

  • In de Glomma is een stroomversnelling/waterval, dit is de Skjefstadfossen. Men heeft hier een kleine stuw met waterkrachtcentrale gebouwd om het water stroomopwaarts te regulieren. In Elverum hebben we de Glomma verlaten en zijn de 25 opgedraaid richting het noordoosten, de weg stijgt ook. We hebben vlak langs de Zweedse grens gereden en dit is een machtig mooi gebied met veel lang gerekte gletsjermeren, allemaal liggen ze in een typische noordwest/zuidoost richting. Deze richting is volledig bepaald door de geologie van de ondergrond, de zwakte zones in het gesteente lopen noordwest/zuidoost en de rivieren van voor de ijstijd gebruikten de zwakte zones voor hun loop.
    We rijden door het Engerdal naar Drevsjø en besluiten daar een camping te gaan opzoeken. Vlak voor het plaatsje Sømådalen zien we een bord staan met een verwijzing naar een camping en slaan de weg ernaar in. De camping is gelegen aan het Langsjøen, ligt 6 km van de doorgaande weg en is lastig te bereiken, bij de ingang staat een andere Nederlandse camper. Na dat we ons gemeld hebben zoeken we een vrije plaats op en zijn de omgeving wezen verkennen. In de directe omgeving lopen allerlei smalle paadjes door het bos en langs het meer. De struiken en bomen hangen vol met mossen, dit is een kenmerk dat de lucht hier niet is vervuilt. In de avond regent het regelmatig en koelt het flink af en we hebben de kachel in de camper gebruikt.
    De volgende morgen is het koud, bewolkt en het regent van tijd tot tijd. We gaan naar Røros, een van de grootste kopermijnen in de 17de en 18de eeuw in Europa. Onderweg naar Røros zijn we nog gestopt voor koffie en bij aankomst in de stad gaan we eerst op zoek naar een supermarkt. Deze ligt net buiten het oude centrum en parkeren is gratis. We lopen door het centrum heen en bij een pottenbakkerij kopen we een set koffiemokken en soepkommen. Perfect gemaakt.

  • Skjefstadfossen

    Skjefstadfossen, nu geregulierd door een dam

  • Røros

  • Røros is gelegen op een zacht glooiend plateau op een hoogte van ongeveer 630 meter boven de zeespiegel. Het gebied is bebost met voornamelijk berken en enkele dennen, maar de boomgrens is nooit ver weg. Het grootste meer binnen de gemeente is Aursund en de rivier de Glåma heeft zijn oorsprong hier. Het meest noordelijke deel van Femund, het derde grootste meer van Noorwegen, is gelegen in Røros en ligt net ten westen van Femundsmarka National Park. Andere meren zijn Feragen, Håsjøen, Rambergsjøen, Korssjøen, Nedre Roasten, Rogen, Rien Bolagen en Flensjøen en zijn zeer geschikt voor kajakken of vissen.
    In het begin van de 17de eeuw ontdekte men bij toeval een metaalerts met een hoog gehalte aan koper in de heuvels ten oosten van Røros en het kleine dorp begon snel uit te groeien tot een welvarende mijnstad. Maar de groei ging traag omdat er in de streek en rond de stad regelmatig werd gevochten tussen de Noren en de Zweden. Røros wisselde in deze tijd regelmatig van land en pas aan einde van de Grote Noordelijke Oorlog, die Noorwegen en zijn bondgenoten wonnen van Zweden, werd Røros definitief een Noorse stad.
    De kopermijnen werkten in het midden van de 18de eeuw op volle kracht en aan het eind van die eeuw was de stad een van de rijkste van heel Noorwegen. Hoewel het grootste deel van de rijkdom in handen waren van de eigenaren van de mijn, is de stad zoals we hem nu kennen, afkomstig van deze tijd en dankzij deze ongelooflijke periode van architectuur is de stad vandaag de dag een belangrijke toeristische trekpleister.
    In de 19de eeuw daalde de productie van de kopermijnen geleidelijk en zoals de prijzen van koper fluctueerden schommelde de welvaart en het welzijn van Røros. De mijnbouw werd voortgezet tot 1977 en nadat alle mijnen zijn gesloten braken voor Røros moeilijke economische tijden aan. Vandaag is de welvaart in de stad veel beter geworden door het groeiende toerisme dat de streek heeft ontdekt.

  • Kopermijn van Røros

    Ingang tot schacht van de kopermijn van Røros

  • Røros is vandaag landelijke gezien een gemeente met een groot en rijke verleden. Dit verleden heeft de stad haar huidige uiterlijk gegeven maar de culturele gevolgen van deze rijkdom zijn bijna volledig verdwenen. De huidige inwoners van de stad zijn niets anders dan de mensen in welke andere Noorse stad dan ook. Echter, Røros verschilt sterk van de nabijgelegen steden in de zin dat de mensen buitenlandse bezoekers gewend zijn en velen van de inwoners zijn om economische redenen afhankelijk van deze bezoekers. De bewoners zijn in het algemeen goed opgeleid en opportunistische en dit laat zich duidelijk zien in de vele markten en festivals die de inwoners in de winter organiseren om de toeristisch zwakkere wintermaanden te overbruggen.
    Røros kerk is gebouwd in 1784 en gerestaureerd aan het begin van de 21de eeuw en staat bekend als "de berg kathedraal." Het is gebouwd in een tijd dat Røros rijk was door de kopermijnen en zonder kosten te sparen bij het bouwen van de kerk is het een van de meest indrukwekkende kerken in heel Noorwegen.
    Het Smelting House (Smelthytta) is een deel van het Roros Museum en de plaats waar vanaf het midden van de 17de eeuw tot in 1900 het kopererts werd omgesmolten tot koper. Het huidige gebouw is een reconstructie uit de jaren 70 van de vorige eeuw.
    We hebben het museum opgezocht en dat ziet er echt schitterend uit. Na dit bezoek aan deze bijzondere historische stad zijn we richting de mijn gegaan, daar moet ook een museum zijn waarbij de mijn te bezoeken is. Bij aankomst blijkt dat alles nog gesloten is, het seizoen begint pas op 22 juni. Na dit teleurstellende bezoek aan de mijn hebben we Røros verlaten richting Trondheim en we hoopten dat we snel een camping mogelijkheid tegen komen, we wilden een rustige middag hebben. Alleen zijn de campings in deze regio niet echt dik bezaaid.

  • Oude huizen in Røros

    Historisch huizen in Røros