Delosgaia

van Viksøyri naar Lunde

  • Aan alle leuke en minder leuke dingen komt een eind, we zijn nu 14 dagen aan het rondrijden door Zuid Noorwegen. Om elke hoek en op elke pas kregen we weer een ander schitterend gezicht van dit mooie land te zien. Maar het wordt tijd dat we richting de Oslo fjord gaan om deze over te steken voor de weg terug naar huis.
    De afgelopen nacht hebben we op de camperplaats van Vik aan de Sogne fjord doorgebracht. Hiervandaan kan je wegkomen door langs de fjord naar Vangsnes gaan om dan met een ferry de Sognefjord over te steken of naar het zuiden door het Vik dal, zoals we gekomen zijn.
    Wij zijn deze laatste weg gegaan en bij Oppheim rechtdoor naar het zuiden de E16 op. Dit is de weg die naar Bergen gaat. We zijn gestopt bij de Tvindefossen, deze tweeling waterval is een van de mooiste die we kennen in Noorwegen. In 1997 hebben we op de camping naast de waterval gekampeerd. In Voss hebben we boodschappen gedaan en maakten een extra rondje om foto’s te maken van de Skjervefossen. Deze waterval ligt aan de Hardangerveie, deze weg liep eerst langs de waterval maar gaat er nu door met tunnel omheen. De oude weg overbrugt het hoogteverschil met een aantal haarspeldbochten.
    Onze route volgde de 13 tot aan het Granvinsvatnet en van daar zijn we de 572 gaan volgen door de Espelandsdalen naar Ulvik en doorgereden naar Bruravik om daar de ferry naar Brimnes te nemen. Hier zijn we de Eidfjord overgestoken. Op deze plaats wordt hard gewerkt aan de bouw van een hangbrug over de fjord heen. In Augustus 2013 moet hij klaar zijn en dat zal de ferry overbodig maken.
    We hebben de oostoever van de Sopfjord gevolgd tot aan Odda. Even verderop zijn de Låtefossen. Dit zijn ook twee watervallen, beide afkomstig van de Lotevatnet. De weg gaat over een serie oude stenenbogen aan de voet van de waterval. Het is fantastisch mooi op het water onder de weg en soms over de weg heen te zien gaan. Schitterende locatie. In Skare verlaten we de weg naar Bergen en rijden langs het Røldal Skisenter en de Hordatunnel naar Håra. Deze tunnel is een spiraaltunnel en hebben we eerder in 1997 gereden. We hebben nu eerst een detour gemaakt naar Røldal om zijn staafkerk daar te bekijken.

  • Tvindefossen

    Tvindefossen

     Låtefossen

    Låtefossen

  • Røldal staafkerk


  • Røldal staafkerk is een staafkerk in de Odda gemeente in Hordaland provincie, Noorwegen. Het is gelegen in het dorp Røldal. De kerk maakt deel uit van de Røldal parochie in de Hardanger og Voss decanaat in het Bisdom Bjørgvin. De kerk is een beschermd historisch museum, maar het is nog steeds een regelmatig gebruikte parochiekerk waar twee keer per maand erediensten plaatsvinden. Het geschatte bouwjaar van de kerk is gedateerd tussen 1200 en1250. Een doopvont in de kerk is van 1200 tot 1250. Een kruisbeeld in de kerk dateert uit ongeveer 1250. Het altaarstuk van Duitse schilder Gottfried Hendtzchell van Wroclaw in Silezië dateert uit 1629.
    Na dit bezoek zijn we teruggereden naar Håra en verder langs de Røldalsvatnet naar Botnet. We rijden nu weer op de 13 en wilden eigenlijk na Horda een landschappelijke route gaan volgen. Dit gaat alleen verkeerd, we hebben de verkeerde afslag genomen waardoor we de 13 zijn blijven volgen. Op zich is dat niet erg want deze weg is ook mooi met heel veel tunnels. We rijden langs de Suldalsvatnet en willen eigenlijk wel ergens een plek om te overnachten hebben. In Suldalsossen zien we een bord met een camping alleen is deze totaal verlaten en we zien geen mogelijkheid om stroom te pakken. We zijn doorgereden en zien weer een aanwijzing voor een camping, uiteindelijk blijkt dit een skicentrum te zijn en het ziet er erg gesloten uit. Dan maar weer terug naar de hoofdweg en we rijden verder naar het zuiden. Inmiddels is het al weer flink aan het regenen als we weer een bord zien met een camping vlak voor het plaatsje Sand.
    De camping ziet er niet bijzonder uit en de grond is erg nat en soms zeer drassig. We zijn uit voorzorg aan de rand van een pad op een verhoging gaan staan. De camper staat scheef en dat lossen we op door blokken onder de wielen te plaatsen. Terwijl we hiermee bezig zijn komen er nog drie campers aan rijden, allemaal Duitsers. De gehele dag is het zwaar bewolkt geweest met af en toe regen en soms een heel klein beetje zon. De volgende morgen zijn we om zeven uur opgestaan en willen gaan douchen op de camping maar we krijgen alleen koud water en gebruiken daarom de douche in de camper. Het is eindelijk weer eens behoorlijk zonnig en we besluiten om eerst naar Sand te gaan om daar bij de waterval te gaan kijken. Deze valt alleen erg tegen. Daarna zijn we de toeristische route door Ryfylke gaan volgen, nemen de ferry van Nesvik naar Hjelmeland en rijden naar de Preikestolen. In 1997 was hier een kleine parkeerplaats en de wandeling naar de top van de granietrots was de moeite waard. Nu is er een grote parkeerplaats waarvoor je flink moet betalen en de weg naar de Preikstolen is erg druk. We zijn hier omgedraaid om op zoek te gaan naar de locatie aan de Lysefjord waar de Preikestolen van onderaf zichtbaar moet zijn.

  • Røldal staafkerk

    Røldal staafkerk

  • Preikestolen

  • Preikestolen of Prekestolen is een bekende toeristische attractie in de gemeente Forsand in de provincie Rogaland, Noorwegen. Preikestolen is een steile klif die 604 meter boven de Lysefjorden uitsteekt. Boven op de klif is een bijna vlak plateau van ongeveer 25 bij 25 meter. Het ligt aan de noordkant van de fjord en tegenover het Kjerag plateau.
    De oude lokale naam is Hyvlatonnå. De naam Prekestolen (zonder i) werd bedacht rond het jaar 1900 toen de plaatselijke toeristische organisatie de locatie wilde promoten. De "i" werd later toegevoegd met de komst van Nynorsk, de officiële vorm van de Noorse taal, en de site is nu alleen nog bekend onder de naam 'Preikestolen’.
    De klif is gevormd in de laatste ijstijd toen de randen van de gletsjer de klif bereikten. Het water van de gletsjer bevroor in de spleten van de berg en uiteindelijk braken er grote, hoekige blokken uit, die met de gletsjer werden weggevoerd. Dit is de oorzaak van de hoekige vorm van het plateau. Langs het plateau loopt een diepe spleet. Als gevolg van deze scheuren zal het plateau op een gegeven moment naar beneden vallen, maar uit geologisch onderzoek is gebleken dat dit niet zal gebeuren in de nabije toekomst en de veiligheid van het plateau zijn door geologen bevestigd.
    We zijn naar Høllesli gereden en daar de Lysefjord overgestoken. Aan de overkant zijn we een zeer smalle weg gevolgd de fjord in. Het blijkt dat we niet de enige zijn, op een aantal plaatsen staan mensen met een verrekijker de Preikestolen te zoeken. Wij zijn verder gereden tot bij een kleine haven. De weg gaat hier het land in. Na enig zoeken hebben we de Preikestolen aan de overkant gevonden en we zien mensen op de top staan.
    We zijn terug gereden en nemen de ferry van Oanes naar Lauvvik. Vanaf hier zijn we de Lauvikkenveie gaan volgen en zijn via Oltedal naar het Dirdal gereden. We rijden hier het plateau van de Hardangervidda op. Vanaf Byrkjedal hebben we de 45 gevolgd het Hunnedal in en zijn bij Tjørhomfjellet het Sirdal in ingereden, kwamen daarbij langs de Dorgefoss en zijn uiteindelijke bij de camping in Lindeland.
    Het heeft de gehele dag nog niet veel geregend maar net rond zes uur komt er een zware regenbui met harde windstoten over de camping heen. Naast ons staat een kleine tent en deze gaat bijna tegen de vlakte. Er is niemand bij de tent en met een aantal van onze scheerlijnen en haringen zorgen we dat de tent overeind blijft. Op dat moment komen de twee motorrijders aanrijden en ze zijn heel erg blij dat we hun tent hebben gered. Het waait nog steeds flink en de wind komt steeds uit een andere richting en later begin het heel hard te regenen en waaien.
    De volgende morgen zijn we om negen uur vertrokken en rijden eerst terug naar het noorden om de Surdalsvegen over de Hardangervida te gaan rijden. Dit is een machtig mooi stuk en we hebben kans om hier rendieren te zien. Deze zien we jammer genoeg niet maar het in elk geval een toendra-achtig landschap met op verschillende plaatsen kleine meren en verspreid liggende huizen.
    Aan de andere kant van de Hardangervidda zijn we afgedaald naar de bedding van de Otra rivier en hebben het dal gevolgd richting het noorden over de 9. Vlak na Valle hebben we de weg verlaten en zijn de 45 opgegaan richting Aslandmoen, Dalen en het Bandak meer. De weg naar beneden is steil met een hele reeks haarspeldbochten en aan de overkant zijn we ook weer steil omhoog gegaan naar de Eidsborg staafkerk.

  • Preikestolen

    De vorm van de Preikestolen is goed herkenbaar

    Dorgefossen

    Dorgefossen

  • Eidsborg staafkerk

  • Eidsborg staafkerk is een staaf kerk in Tokke, Telemark, Noorwegen en is een van de best bewaarde Noorse staafkerken. Eidsborg staafkerk ligt naast het Vest-Telemark Museum in Eidsborg.
    De bouw van de kerk wordt geschat tussen 1250-1300. De kerk is gewijd aan de reiziger beschermheilige, St. Nicolaas van Bari. Het werd gedeeltelijk herbouwd in de 19e eeuw. Het koor is gesloopt in 1826 en vervangen door een nieuw koor in 1845-1850. De reconstructie werk had geen invloed op de structuur of de vorm van de kerk. De laatste restauratie vond plaats in 1927 en leverde geschilderde figuren en ornamenten uit de Renaissance en oude muurschilderingen uit de 17e eeuw op.
    Nadat dit bezoek zijn we weer naar beneden gereden en een de andere kant weer omhoog om vervolgens de Skalsåvegen te zijn gaan volgen. Onze weg liep langs de Vråvatn naar Vrådal en dan afdalend naar de Kviteseidvatnet en naar Fjågesund en langs de oostoever van de Flåvatn.
    Langzamerhand hebben we er genoeg van en gaan op zoek naar een camping. We zien alleen hele grote camping en daar hebben we net geen zin in en dan zien we tussen Omnes en Lunde een kleine bordje met het woord camping er op. Het is een zeer eenvoudige veld met stroom voor 50 NK. Verder is er niets maar we hebben zelf toilet en douche in de camper. Het is maar de vraag of dit een officiële camping is, we denken eerder dat het doel van het bordje voor een kennis of zo was. We staan namelijk op het privéterrein van iemand maar hij vindt het prima en wij hebben een hele leuke camperplaats.
    Het begin van de dag was somber maar op de Hardangervidda knapte het weer op en we hebben tot laat op de avond buiten in de zon kunnen zitten..

  • Eidsborg Staafkerk

    Eidsborg Staafkerk