Delosgaia

van Bøvertonvatnet naar Nigardsbreen

  • Het Sognedal wordt smaller richting het plateau, onderweg naar de top passeerden we diverse gletsjermeren. Bij het Bøvertonvatnet meer is de leuke nog al avontuurlijke Bøverton camping waar we overnacht hebben. In de nacht is er geen regen gevallen, het is nog wel bewolkt. In de morgen zijn we verder gereden en komen dan op het plateau uit. Het is er koud, het sneeuwt en volgens de kaart moeten hier diverse meren zijn. Daar is niets van te zien, we zien alleen maar sneeuw en ijs.
    We zijn op diverse plaatsen gestopt en het is er druk met langlaufers. Het hoogste punt van het plateau is 1443m en hier staat een gedenksteen bij het Fantestein. De RV55, Sognefjellsweg loopt hier en is de hoogste bergweg in de provincies Sogn of Fjordane. Deze weg loopt vlak langs de rand van de Smørstad gletsjer, een van de kleinere gletsjers op het Jotunheim plateau.
    Na rondgekeken en gelopen te hebben zijn we verder gegaan en verlaten het plateau aan de zuidwest kant. De weg loopt in een serie van haarspeldbochten naar het bovendeel van de Lustrafjord. We willen naar Urnes Stavkirke gaan, dit is de oudste kerk van Noorwegen.

  • Fantestein gedenksteen

    Fantestein gedenksteen

  • Urnes Stavkirke

  • De kerk is gebouwd rond 1130 en staat nog steeds op de oorspronkelijke locatie; het wordt verondersteld om de oudste in zijn soort te zijn. Het gebouw zorgt voor een koppeling tussen de christelijke architectuur en de architectuur en kunstvormen van de Vikingtijd met typische dier-versiering, de zogenaamde "Urnes style" van dierlijke-art.
    Archeologische onderzoek heeft de overblijfselen van drie oudere kerken op de locatie vastgesteld. De opgravingen hebben gaten in de grond blootgelegd van stijlen van het portaal van een oudere kerk van het type waarbij wanden ondersteunt door korte dorpels zijn gebruikt.
    Het is niet bekend of deze kerk een verhoogd dak boven de centrale ruimte van het schip heeft gehad. De vroegst mogelijke datering van deze kerk is het begin van de elfde eeuw. In de 17e eeuw is het schip van de kerk zuidwaarts verlengd. Andere toegevoegde onderdelen zijn een doopvont (1640), een houten luifel boven het altaar (1665) en een preekstoel (1693-1695). Het altaarstuk, dat Christus weer geeft aan het kruis met de Maagd Maria en Johannes de Doper, dateert uit 1699. Ramen zijn pas in de 18de eeuw toegevoegd aan de kerk.
    De kerk is niet meer voor diensten gebruikt sinds 1881. In dit tijd is de parochie van Urnes afgeschaft en werd het deel van de Solvorn parochie in de Indre Sogn decanaat van het Bisdom Bjørgvin. Het wordt nu alleen nog gebruikt voor speciale gelegenheden in de parochie, zoals dopen en huwelijken.

    Om bij Urnes te komen hebben we de zuidoost oever van de fjord gevolgd en zijn na het bekijken van de kerk met de ferry van Urnes naar Solvorn de fjord overgestoken. De weg stopt namelijk in Urnes.
    De camper hebben we bij de aanlegplaats van de ferry geparkeerd, gekeken wanneer de ferry gaat en zijn vervolgens te voet naar de staafkerk gelopen. We zijn niet in de kerk geweest omdat we niet veel tijd hadden, we willen de ferry van halfdrie hebben. Vanaf de kerk kunnen we zien wanneer de ferry vanuit Solvorn vertrekt en dan is er nog genoeg tijd op terug naar de camper te lopen.
    Dit is de kleinste ferry die we tot nu toe hebben genomen en we moeten achteruit erop rijden. Dat gaat maar net. In Solvorn aangekomen hebben we de weg naar Gaupne genomen van waar we het dal naar de Nigardsbreen zijn ingereden.

  • Urnes Stavkirke

    Urnes Stavkirke

  • Nigardsbreen

  • Om bij de voet van de Nigardbreen te komen moesten we de tolweg NK40 op rijden naar de parkeerplaats. Op deze plaats zijn we in 1997 ook geweest, we kunnen ons alleen niet herinneren dat het een tolweg was. In 1997 zijn we op de gletsjer geweest, de voorkant lag toen dichter bij het meer. We maken wat foto’s van de gletsjer, verder is er niets te zien of beleven, mogelijk dat het Nigardbreen Informatie centrum meer informatie geeft.
    We zijn omgedraaid naar een van de campings in de buurt. Het is heel rustig op de camping zoals op de meeste camping waar we geweest zijn. Dat is het voordeel van vroeg in het seizoen gaan. Na ons zijn nog twee andere campers aangekomen en hebben een praatje met ze gemaakt.
    Boven op het Jotunheim plateau was het bewolkt met af en toe zon. Langs de fjord en bij de Nigardsbreen scheen de zon vol op en zitten nog lange tijd buiten totdat de zon weg is.

  • Nigardsbreen

    Nigardsbreen